T is zondagochtend rond 8.30, het zonnetje schijnt, het is windstil en de vogeltjes fluiten, samen met hondenkleinkind Pip loop ik er van te genieten.

Mijn aandacht word getrokken door een spinnenweb in de slootkant, het is best groot, het hangt tussen 2 rietstengels en de spin zit stil een beetje uit het midden, hij valt bijna niet op.

Terwijl Pip loopt te snuffelen dwalen mijn gedachten naar het spinnenweb, ik probeer hierin een metafoor te zien, want eigenlijk hou ik helemaal niet van spinnen en spinnenrag...

Ik ben op dat moment op vakantie op een mooie plek in Nederland, maar heb dubbele gevoelens, omdat dit plan B is.

Plan A was ons geliefde Oostenrijk, bergen zien en en berglucht in ademen. Helaas zagen we die bergen al voor het afreizen en ook lagen er een hoop leeuwen en beren op de weg naar Oostenrijk.

We hebben geannuleerd en na het verdriet dat wij allemaal voelden kwam de zin en dankbaarheid dat wij nog wel in Nederland  op vakantie konden.

Ik ben heel dankbaar en blij dat we met elkaar een hele fijne gezellige tijd hebben gehad,  waarin de gezinsdraadjes zijn verstevigd en de draadjes voor alle zaken om ons heen even wat losser mochten hangen! We mochten uitrusten van werk, en opknappen van virusjes en vertoeven in de mooie omgeving, heuvels, bossen en hei en niet minder belangrijk we hebben heerlijk gegeten, gedronken en gelachen met elkaar.

Onderdelen van een spinnenweb:

Verankeringsdraden: draden die vastigheid geven aan de rietstengels, zoals mijn opvoeding en mijn huwelijk ons gezin (ook al zijn de kids uitgevlogen).

Raamdraden: deze draden geven de basisvorm aan het web, alles wat ik heb mogen leren, opleidingen en alle ervaringen die ik heb opgedaan.

De spaken: die kleven niet, dat zijn onze kinderen, schoonzonen en andere mensen die dichtbij mij staan, die mij (ons) steunen. 

Het centrum en de spin: dat is de plek waar de draden samenkomen, waar de spin wacht op wat er komen gaat, totdat hij een draad voelt trillen en in actie gaat komen.

Als ik doorlees wat ik overdacht heb vind ik dat mijn leven erg dichtbij de spin en het web in de buurt komt, dus dat de metafoor wel passend is.

Ik ben weer opgeladen uitgerust en heb weer zin om te starten met werken en ben benieuwd wat er nog meer op mijn pad komen gaat.... en daar begint mijn verdrietige gevoel ook weer te knagen, want stel je hebt 0 energie of bijna niks, alles gaat moeizaam, je lichaam laat je steeds meer in de steek, wat heb je dan nog over om zin in te hebben of om naar uit te kijken??? Geen collega's die een avondje weg organiseren, of voor iets anders leuks, energie om weg te gaan ontbreekt, dus dan maar de verschillende disciplines van het Revalidatiecentrum bezoeken... gezellig....???!!!

Vanuit Samen Tender, Love en Care pak ik 1 voor 1  ideeën op waar ik mee rond loop, 1 ervan is dat ik wil dat er meer aandacht komt voor mensen die te maken hebben met levend verlies, en het mooie is dat ik in het nieuwe jaar gevraagd ben om nog eens een presentatie daarover te geven, dus dat ga ik natuurlijk met veel plezier doen.

En sorry, het is weer een lang stukje geworden, maar ja, woorden over Levend Verlies zijn niet kort en bondig.