Op mijn vorige "blog" heb ik heel veel lieve en positieve reacties gekregen, hartelijk dank daarvoor!!!!

Machteloosheid,

Graag bedenk ik praktische oplossingen, dat vind ik leuk, het prikkelt mijn creativiteit.

In de thuiszorg is dat heel handig, wat je moet bv denken: waar hang ik een infuuszakje op als een kind op de bank zit, of in de kinderstoel? Of hoe blijft het verband zitten terwijl het kind naar school gaat of door de kamer kruipt, het zijn leuke uitdagingen.

In het revalidatiecentrum bedenken ze ook voor bijna elk probleem een oplossing.

Maar zo langzamerhand begrijp ik ook steeds beter de mens die hulpmiddelen links laat liggen, of die ze maar af en toe gebruikt, want regelmatig werkt de oplossing helaas niet of niet genoeg en dan moet je dus in dezelfde situatie verder en kan de machteloosheid om de hoek komen kijken.

Tot vorige week had ik zelf nog weinig nagedacht over het gevoel van machteloosheid.

Maar helaas is dit well het gevoel wat ik de laatste tijd ervaar☹

Hoe kan ik er mee omgaan?

Ik probeer er niet tegen te vechten en toe te geven dat ik de machteloosheid voel. Ik denk na over wat nog wel kan, waar ik nog wel invloed op kan hebben en negeer het een soort van,  als ik er geen invloed op heb.  Dit doe ik wel pas nadat ik mij er in verdiept heb, want wie weet vind ik wel een oplossing (en kennis=macht).

Helaas zijn er veel dingen die echt niet op te lossen zijn, waarvoor gewoon niets bestaat, of dat er wel een oplossing is, maar niet voor het hele probleem, of er ontstaat weer een nieuw probleem.

Macht = invloed, zeggenschap, helaas wordt het vaak negatief gebruikt.

Loosheid = leeg of zonder inhoud.

Machteloosheid = het pijnlijke gevoel dat je controle verliest en niets kunt doen aan een situatie die je wel graag zou willen veranderen.

Deze week was het de week van de palliatieve zorg, sinds kort is de term voor volwassenen opgerekt, palliatieve zorg gaat nu in vanaf het moment van de diagnose, een diagnose die je gezondheid flink beïnvloedt, wanneer je dus niet meer beter wordt en niet zoals voor heen pas als men kan inschatten wanneer je korter dan een jaar nog te leven hebt.

Palliatieve zorg heeft aandacht voor 4 kern dimensies: fysiek, psychisch, sociaal en zingeving/spiritualiteit. Ik hoop dat door meer aandacht te schenken alle dimensies dat het aan  meer behoeften en wensen van mensen en hun naasten tegemoet komt en er daardoor dus ook minder vaak een machteloos gevoel ontstaat.

Herken jij machteloosheid???? 

Heb je het nieuw liedje gehoord van Freek & Suzan? pijnstiller, Suzan zingt: "maar ik voel me nu zo fucking machteloos......"  een liedje waar veel mensen die zelf (of een dierbare) te maken hebben met een chronische progressieve ziekte veel herkenning in zullen vinden, denk ik.

https://www.youtube.com/watch?v=35bzSf0QBSA